Not OK Glass

notokglass.001

Zonder het de wereld te vragen introduceerde Google in 2012 de Google Glass. De wereld reageerde met: “OK glass”. En “take a picture”. Maar er werd ook gemopperd. Iedereen aan de camerabril en één partij die binnenkomende beelden en data analyseert? Is dat niet Big Brother meets Big Data, en dus onwenselijk? Gelukkig dat met een software ingreep Google buitenspel gezet kan worden, en dan blijft er een apparaat over dat nieuwe fascinerende in-your-face formats mogelijk maakt. Want wat kan er niet, zodra de digitale wereld vermengt raakt met de fysieke wereld? De enige vraag die resteert is: wat kan écht niet? Wanneer is het tijd voor “Not OK Glass”?

Beyond Biennale // september 2014

Credits:

Sander Veenhof en Esmeralda Detmers

Olga Gesolgs

Dat Google Glass over een paar jaar nog bestaat in z’n huidige verschijningsvorm, is hoogst onwaarschijnlijk. Maar de kijk op de wereld die het apparaat biedt, is wel toekomst-proof. De digitalisering van de werkelijkheid om ons heel zal niet ongedaan gemaakt worden. Google Glass biedt een voorproefje op de toekomst en die was tijdens Discovery alvast te ervaren. Tijdens een wandeling door het Tolhuistuin complex onder begeleiding van onze ietwat a-technische vrijwilliger Olga Gesolgs werd de bril live toegelicht. De toverformule “OK Glass” deed van alles tevoorschijn komen. Bij de pont werden de vertrektijden gemeld. Kijkend naar de Overhoeks toren bracht de hoogte in beeld. Een blik op het restaurant leverde het actuele weekmenu op en zelfs recente twitterberichten van mensen in het restaurant kwamen voorbij. De bril bleek zelfs in staat om toekomstvoorspellingen te doen op basis van Big Data analyse: wat zal iemand hierna gaan twitteren en over minuten gaat gebeuren? Ongemakkelijk werd het doordat tussen de tweets ook berichten van begeleidster Olga Gesolgs zaten. Over haar hoop om via deze vrijwilligersklus een leuke man te treffen en haar ongenoegen dat alle aandacht was gericht op ‘die stomme bril’. Overduidelijk dat Olga zich niet bewust was van het feit dat haar irritaties over het ontbreken van een reiskostenvergoeding te lezen waren via de bril, kwamen de brildragers voor het dilemma: zouden ze delen met Olga dat ze een onbedoeld inkijkje kregen in haar priveleven? Dat er Instagram foto’s voorbij kwamen komen met haar katten en dat de poppenhuis-hobby waar ze een gesprek over aan probeerde te knopen echt klopte, getuige haar Marktplaats-aankoopgeschiedenis die in woord en beeld voorbij kwam. Dat de bril tenslotte nog een volgend punt aangaf terwijl Olga geirriteerd aangaf dat de route nu echt wel klaar was, maakte het Not OK gevoel compleet. Zodanig zelfs dat sommige deelnemers de bril aan het eind overhandigden met een welgemeende “Sorry!”.

Na het “Not OK” moment met de tweets van Olga kreeg de tour nog een onverwachte wending. Olga bleek een improvisatie-acteur te zijn die op basis van een basis script van theatermaker Esmeralda Detmers had geimproviseerd om het Not OK gevoel zo extreem mogelijk op te wekken.

Not OK Glass was een theaterstuk over Google Glass dat werd gepresenteerd via Google Glass. Glass in gebruik voor een theatrale ervaring over Google Glass, niet als hulpmiddel. Niet enkel als een voorspelbare demonstratie van alle mogelijke features, maar als een indicatie van de gelaagde toekomst die ons te wachten staat.